1. Ustawienie DNS
Po pierwsze, korzystając z serwisu dyndns.com (lub podobnego) neleży utworzyć domenę wskazującą na dynamiczne IP. W moim przypadku jest to pinochet.ath.cx. Następnie należy skonfigurować program który będzie aktualizował wpis w DNSie. W moim przypadku program nie był potrzebny, router miał możliwość skonfigurowania konta na popularniejszych serwisach dynamicznych domen. Dzięki temu router od razu po zmianie IP przez ISPa loguje się na konto dyndns i zmienia potrzebne dane.

Kolejnym krokiem jest edycja wpisu w DNSie dla naszej docelowej domeny. Konkretnie dodanie kilku rekordów CNAME. Nie wszystkie hostingi to umożliwiają, więc dobrze jest sprawdzić co się kupuje. Hosting w linuxpl daje taką możliwość. Podam tu kompletny wpis DNS dla mojej domeny i oddelegowanych subdomen.

jjroman.net.	A	78.46.99.149
jjroman.net.	NS	dns10.linuxpl.com.
jjroman.net.	NS	ns10.linuxpl.com.
asp	CNAME	pinochet.ath.cx.
www.asp	CNAME	pinochet.ath.cx.
jsp	CNAME	pinochet.ath.cx.
www.jsp	CNAME	pinochet.ath.cx.

Jak widać rekordy typu CNAME pozwalają mi uniknąć wpisywania na stałe adresu IP. Ostatnie 4 wpisy oznaczają po prostu, że ruch z subdomen: asp, jsp, będzie kierowany na adres pinochet.ath.cx czyli na dynamiczny adres IP mojego łącza internetowego.

2. Rozdzielenie ruchu według subdomeny.
Po dodaniu powyższych wpisów do DNSa wszystkie żądania o adresy asp.jjroman.net i jsp.jjroman.net są kierowane do mojej sieci lokalnej. Tu router ruch z portu 80 kieruje do lokalnego serwera linuxowego(K2).
Subdomena jsp jest obsługiwana przez serwer tomcat na komputerze K2, a subdomena asp przez IIS na komputerze K3. Najlepszym rozwiązaniem na rozdzielenie requestów pomiędzy te 2 komputery jest skorzystanie z dobrodziejstw proxy i cache. Często stosowanym rozwiązaniem jest postawienie proxy na porcie 80 a apacha na jakimś innym. Takie rozwiązanie powoduje, że strona jest niedostępna pod adresem bez końcowego slasha np:

http://jjroman.net/strona

ale

http://jjroman.net/strona/

Dzieje się tak dla tego że apache gdy otrzymuje żądanie o stronę http://jjroman.net/strona wysyła przekierowanie na stronę: http://jjroman.net/strona/ ale kiedy apache stoi na porcie np 83 to wysyła przekierowanie na stronę: http://jjroman.net:83/strona/ Oczywiście ten port jest z zewnątrz nie dostępny więc użytkownik dostaje błąd “przekroczono limit czasu połączenia”. Rozwiązań jest kilka.
1. Podobno odpowiednie ustawienie nazwy hosta w systemie oraz zmiennej visible_hostname w squid’zie daje oczekiwane rezultaty - niestety nie u mnie.
2. Ustawienie squida na porcie 81(lub inny) apacha na 80, A na routerze wejściowym do sieci ustawić forwardowanie w taki sposób aby port 80 -> K2:81, niestety moj router z standardowym softem tego nie potrafi.
3. Ustawienie squida oraz apacha na porcie 80 ale na różnych interfejsach - ten sposób nie może nie zadziałać
No to do dzieła. /etc/apache/sites-enabled/jjroman

NameVirtualHost 127.0.0.1
<VirtualHost 127.0.0.1>
ServerName pinochet.ath.cx
DocumentRoot /var/www
# ….
</VirtualHost>

Jako proxy wykorzystałem serwer SQUID. Oto listing konfiguracji:

visible_hostname pinochet.ath.cx
redirect_rewrites_host_header on

# Define the HTTP port
http_port 192.168.1.101:80 vhost vport=80 defaultsite=pinochet.ath.cx

#http_port 192.168.1.101:80 vhost vport=83 defaultsite=pinochet.jjroman.net
# Specify the local and remote peers
cache_peer 127.0.0.1 parent 80 0 no-query originserver name=server1
cache_peer 192.168.1.103 parent 80 0 no-query originserver name=server2
cache_peer 127.0.0.1 parent 8080 0 no-query originserver name=server3

#ProxyPreserveHost yes

# Tell squid which domains to forward to which servers
acl sitedomains dstdomain .pinochet.ath.cx
acl sitedomains2 dstdomain .asp.jjroman.net
acl sitedomains3 dstdomain .jsp.jjroman.net
acl sitedomains4 dstdomain .pinochet.jjroman.net

cache_peer_access server1 allow sitedomains
cache_peer_access server1 allow sitedomains4
cache_peer_access server2 allow sitedomains2
cache_peer_access server3 allow sitedomains3

# some restriction definitions
acl all src 0.0.0.0/0.0.0.0
acl manager proto cache_object
acl localhost src 127.0.0.1/255.255.255.255
acl webcluster src 87.233.132.112/28
#acl webcluster src 192.168.1.100/28
acl purge method PURGE
acl CONNECT method CONNECT

# some restrictions
http_access allow manager localhost
http_access allow manager webcluster
http_access deny manager
http_access allow purge localhost
http_access allow purge webcluster
http_access deny purge

# Make sure that access to your accelerated sites is allowed
http_access allow sitedomains
http_access allow sitedomains2
http_access allow sitedomains3
http_access allow sitedomains4
# Deny everything else
http_access deny all

# Do not cache cgi-bin, ? urls, posts, etc.
hierarchy_stoplist cgi-bin ?
acl QUERY urlpath_regex cgi-bin \?
acl POST method POST
no_cache deny QUERY
no_cache deny POST

acl apache rep_header Server ^Apache
broken_vary_encoding allow apache
refresh_pattern . 60 100% 4320

# Do not cache 404s 403s, etc
negative_ttl 0 minutes

# Debug info in cache.log?
# debug_options ALL,1 33,2

# Cache properties
cache_mem 500 MB
maximum_object_size_in_memory 2048 KB
cache_replacement_policy heap LRU
memory_replacement_policy heap LRU
cache_dir ufs /var/spool/squid 20000 16 256
access_log /var/log/squid/access.log squid
hosts_file /etc/hosts

kluczowe dla konfiguracji wielu komputerów są dyrektywy:
acl sitedomainsX dstdomain …
cache_peer_access…
http_access allow…
No to chyba tyle. Mam nadzieję że się komuś przyda.

‘System.Web.Mvc.HtmlHelper’ does not contain a definition for ‘RenderAction’

Jak się okazało zainstalowanie framework’a to nie wszystko. Należy jeszcze ściągnć i zainstalować dodatkowe fjuczery od Microsoftu. ;] Jest to biblioteka: Microsoft.Web.Mvc.dll
Bibliotekę ASP.NET MVC v1.0 Futures można ściągnąć z tąd: http://aspnet.codeplex.com/Release/ProjectReleases.aspx?ReleaseId=24471 albo z mojego mirrora: http://jjroman.net/pliki/MVCFutures.zip
W projekcie należy dodać Referencję do tej biblioteki przez

Solution Explorer -> Add Reference … -> Browse -> ścieżka do biblioteki -> OK

Następnie w pliku Widoku - ASPX należy zaimportować dodaną bibliotekę:

<%@ Import Namespace=”Microsoft.Web.Mvc” %>

Albo dodać do Web.config następującą linię w gałęzi assemblies

<add assembly=”Microsoft.Web.Mvc”/>

Oczywiście przy drugiej metodzie “udogodnienia” z biblioteki są dostępne w całym projekcie.

The imageoffset and imagelength parameters specify a range of data within the imageData byte array. The imageOffset parameter specifies the offset into the array of the first data byte to be used. It must therefore lie within the range [0..(imageData.length-1)]. The imageLength parameter specifies the number of data bytes to be used. It must be a positive integer and it must not cause the range to extend beyond the end of the array. That is, it must be true that imageOffset + imageLength < imageData.length.

Z czego wprost wynika że imageLength = imageData.length-1 natomiast powinno być imageLength = imageData.length łopatologicznie: jeżeli mamy byteArray o długości 10 w tablicy [0...9] to wywołujemy metodę tak:
Image.createImage(byteArray, 0, 10);
a nie tak jak to wynika z dokumentacji:
Image.createImage(byteArray, 0, 9);

“Odwołanie do obiektu nie zostało ustawione na wystąpienie obiektu.”

a NotImplementedException ma Message:

“Metoda lub operacja nie jest zaimplementowana.”

Widząc taki komunikat każdy średnio zaawansowany programista poradzi sobie bez wujka G. Ale gdy treść komunikatu brzmi:

“Istniejący obiekt w obiekcie ObjectContext jest w stanie Added. Zmiany można zastosować tylko wtedy, gdy istniejący obiekt jest w stanie niezmieniony lub zmodyfikowany.”

sytuacja nieco się komplikuje.

Dlatego właśnie ten piękny w swojej idei pomysł M$ jest strasznie głupi i zamiast ułatwiać, komplikuje życie. Jeden argument opisałem wyżej: EnglishNETCommunity.size() > PolishNETCommunity.size(). Dodatkowo każda dobrze napisana aplikacja nigdy nie wyświetli użytkownikowi komunikatu wygenerowanego przez maszynę wirtualną - opisy są tylko dla programisty. Zaprezentowany powyżej komunikat sugeruje istnienie trzech stanów dla obiektu: Added, zmieniony, niezmieniony. BRAWO

Ponarzekałem - i od razu lepiej. A teraz jak sobie poradzić z takim stanem rzeczy. Najlepiej ustawić sobie w projekcie UICulture oraz Culture na “auto”. A robi się to w ten prosty, oczywisty i banalny sposób: Należy wyedtować plik: Web.config UWAGA chodzi o plik znajdujący się w głównym katalogu projektu(w projektach MVC są 2 pliki Web.config :O WTF?). W głównym elemencie “configuration” odszukujemy node: “system.web” i dodajemy nowy child-node globalization o następującej treści:
<globalization uiCulture="auto" culture="auto" />
Dzięki takiemu ustawieniu zmianę Culture będziemy dokonywać w ustawieniach przeglądarki w preferowanym języku. Aby ustawić na sztywno kulturę trzeba zamiast auto wpisać en-US(lub inną szczegółową lokalizację), podanie samego en skutkuje wyrzuceniem wyjątku - oczywiście w języku polskim. Można także włączyć globalizację tylko dla jednej strony. W takim wypadku należy dodać w nagłówku strony ASP tag:
<%@ Page UICulture="en-US" Culture="en-US" %>
Aby ustawić globalizację programowo można zastosować poniższe polecenie:
System.Threading.Thread.CurrentThread.CurrentUICulture = new System.Globalization.CultureInfo("en");
Jak widać zmiana dotyczy wątku a nie aplikacji także nie można sobie tego wpisać gdzie popadnie

A mój wyjątek brzmi teraz tak:

The existing object in the ObjectContext is in the Added state. Changes can only be applied when the existing object is in an unchanged or modified state.

I wszystko jasne - trzeba było tak od razu

Edit: widzę że jest tu kilku gości od wujka G. Roziazanie problemu opisałem na stackoverflow

Spis treści:

• Program głosujący
  • Opis działania
  • changelog
  • kod źródłowy
• Statystyki
  • wykresiki
• Społeczeństwo
  • Wykop
  • dogomania

Program głosujący

Opis działania:

Głosowanie jak wiadomo miało dwie fazy. Pierwsza to wpisanie “swojego” adresu e-mail do formularza na stronie, druga to kliknięcie linka który przychodził na naszą skrzynkę. Właśnie takie działanie symulował robot. Najpierw skrypt wielokrotnie wypełniał formularz, wygenerowanymi losowo adresami e-mail. Kluczem powodzenia całej akcji było zastosowanie skrzynek typu catch-all. Polega to na tym, że nie ważne jaki ciąg znaków pojawi się przed ‘@’ w adresie e-mail - poczta zostanie przekazana na jedną zdefiniowaną skrzynke np maile wysłane na:

Adolfina_Princessau31@domenaA.pl
Agnes_Sonet73@domenaB.pl
Spryciarz_Quakeu19@domenaC.pl
Uruk_Zombieu19@domenaD.pl

można odebrac logując się na konto:

milka@domenaA.pl

Kolejnym krokiem działania było zalogowanie się skryptu na skrzynkę i odebranie maili. Było to możliwe dzięki funkcjom napisnym przez bastien koerta. Po odebraniu wiadomości, skrypt zapisywał linki do klikania w bazie danych.

Trzecia faza głosowania polegała na dystrybucji linków pomiędzy wszystkich uczestników akcji. Skrypt wpisywał session_id osoby która pobrała link do bazy, przy pobraniu kolejnego linka poprzedni był oznaczany jako wykorzystany. Jak się okazało prowadziło to do dość dużych strat linków - a także nadużyć. Lepszym rozwiązaniem byłaby dystrybucja oparta na adresie IP oraz sesji - no cóż międzyczasie był egzamin z AI (a skoro coś działa to po co to zmieniać.);P
Kod źródłowy bota

Changelog:

1. Wersja 1.0 - skrypt instalowany na serwerze zarówno wypełnianie formularza jak i klikanie linków wykonuje program. Odbieranie maili za pomocą imap_open.
2. Wersja 1.1 - dodanie możliwości zainstalowania skryptu na serwerach bez imap_open - funkcje bastien koerta.
3. Wersja 2.0 - możliwość ręcznego klikania linków + zgłaszania już wykorzystanych linków.
4. Wersja 3.0 - modyfikacje zaproponowane przez Aliego i Wojtiku. Automatyczne klikanie linka poprzez IFRAME + oznaczenie linka jako wykorzystany - by Wojtiku
5. Wersja 3.1 - generowanie ładnych adresów e-mail wykorzystano bazę imion dla piesków - by Wirus.
6. Wersja 3.2 - dodanie do bota funkcji która oprócz klikania linku wypełnia formularz z losowo wygenerowanym adresem e-mail(po stronie klienta). - by Wojtiku

Kod źródłowy bota

Statystyki

Liczba uruchomień skryptu(każde przeładowanie): 408170 ( 337.63 MB)
Liczba unikalnych numerów IP z których głosowano: 817
system operacyjny uczestników:

1. Windows - 75,9%
2. Linux - 24,1%
3. Mac - 0,1‰

przeglądarka uczestników:

1. Firefox - 49,1 %
2. Opera - 19,5 %
3. Wget - 16,0 %
4. Safari - 8,5 %
5. MSIE - 3,8 % (YEAH !!)

strony odsyłające (referer) w sumie 18:

1. http://eti.dragoart.info/ - 11980
2. http://yeti.panic.pl/ - 10687
3. http://www.eit07.boo.pl/ - 829
4. http://www.dogomania.pl/ - 166

Baza danych (tylko full_automat.php): 23,6 MB

Wykresiki:

Jak zmieniała się liczba głosów w top10(część danych została utracona :[ ) by Ali:

Ilość requestów wysyłana na stronę roman.s0s.pl/milka/ …


W tym dniu głosowali tylko zaufani

Load forum yETI.panic.pl:

I jeszcze jedno … może ktoś mi wytłumaczy o co chodzi

Społeczeństwo

Wykop

Na wykopie powstały 2 artykuły:
Z prośbą o głosowanie na walentynke Majckela.
Ciekawszy po usunięciu walentynki Majckela wykopany ponad 700 razy

dogomania

Na forum dogomaniaków powstało ponad 50 stron wątku po tym jak walentynka Majckela pojawiła się na pierwszym miejscu. Pierwsze 50 powstało w ciągu 3 tygodni całej akcji. Pozwolę sobie jeszcze co nieco o tym napisać. Na forum tym pojawiło się trochę obraźliwych postów, które pokazały nas - studentów PG oraz wydziału ETI w złym świetle. Sam zabierałem tam głos kilkakrotnie ( tylko przez PW). Niestety bezmyślność ludzi w tym i studentów naszej uczelni nie zna granic.

Po usunięciu walentynki Majckela stwierdziłem, że nie będziemy głosować na dogomaniaków. Po pierwsze nie wiedziałem czy zdążymy wypromować kolejną walentynkę. Po drugie, myślałem że dogomaniacy przyczynili się do usunięcia. Kolejną sprawą było to, że pomimo zawartego układu (a powiedzieliśmy, że się nie poddamy)… ich walentynka zdobyła dodatkowe 4 tysiące głosów.

Kiedy przeczytałem posty niektórych osób stwierdziłem, że musimy pomóc JaMajce gdyż tylko w ten sposób pokażemy, że nie jesteśmy bandą dzieci neostrady. Jak pokazuje tabelka wyżej … Z naszej strony na ich walentynkę poszło maksymalnie 6555 głosów (głosowaliśmy tylko w ostatnim dniu, dla porównania: linki na Majckela w większości były wykorzystane dwukrotnie; stosunek wykorzystanych linków na krzysioo do uznanych głosów jest 4:3) Dizzer przez jakis czas też głosował na JaMajke - około 500 głosów … a więc LeCoyote i jego “tajne sposoby” także przyczyniły się do pierwszej pozycji walentynki dogomaniaków. Pozatym na pewno w głosowaniu udział brało dużo ludzi :D.

Na zakończenie chciałbym powiedzieć, że pierwsze miejsce dogomaniaków jest w największej części ich zasługą. Gdyby nie mieli 1. pozycji na Operze w ogóle byśmy im nie pomagali.

Rozwiązaniem okazało się zwarcie zworek w “gnieździe JAUD1″. Chyba wszystkie płyty MSI a przynajmniej obie wymienione mają zbiór bolców opisany JAUD1 schemat bolców:
:::.:
zworki należy umieścić w ten sposób:
::|.|
oczywiście schemat dotyczy używania zintegroanej karty dźwiękowej

Odrazu nasuwa się aby implememntując wymusić jakiś podział kodu na te trzy części.
Ciężko jednak byłoby zaimplementować każdą z części używając jednej klasy. Nie mówie tutaj o tworzeniu na siłę klas abstrakcyjnych a później dziedziczeniu po nich np tylko po to aby mieć dostęp do instancji PDO - jest to błędne w sensie OOP.
Zamist tego można wykorzystać dość dobrze juz rozwinięty mechanizm przestrzeni nazw w PHP co według mnie jest najbardziej intuicyjne i zgodne OOP.

Namespace w praniu
Przestrzenie nazw w PHP ewaluowały. Przeżyły one ostatnio zupełną rewolucję - została zmieniona składnia przestrzeni nazw(wiadomość na php). Dotychaczasowe podwójne dwukropki zostały zastąpione backslashami. Przestrzeń która kiedyś wyglądała tak

namespace jjroman_net::kontroler;

teraz wygląda tak:

namespace jjroman_net\kontroler;

Podczas zabawy z wersją alpha2 okazało się że jest ona strasznie zabugowana. Z bugtracka dowiedziałem się ze większość moich problemów została już usunięta w wersji CVS, No więc nie pozostało nic innego jak ściągnąć takową.
Z przyjemnością stwierdzam, że obecna wersja alpha4 jest dużo bardziej dopracowana i da się na niej pracować. Co prawda zdarza się że muszę zgłosić buga :] ale są to juz dość drobne w porównaniu do wersji alpha2 uchybienia.
Reasumując zachęcam wszystkich do zapoznania się z możliwościami nowej wersji PHP gdyż są one duże :}